


Rechtbank Limburg 1 oktober 2025, ECLI:NL:RBLIM:2025:11575
Een automobilist rijdt vanuit parkeerstand met zijn voertuig de weg op om te keren. Op dat moment nadert een motorrijder hem van achteren.
De automobilist remt, maar kan zijn voertuig niet meer tijdig tot stilstand brengen over de afstand dat de rijbaan vrij en te overzien is en rijdt tegen de linkerkant van bestuurder 1.
De motorrijder reed minimaal 97 tot 109 km/u, terwijl de maximumsnelheid 50 km/u was. De motorrijder droeg geen helm of beschermende motorkleding en liep ernstig letsel op.
De automobilist verklaarde:
Toen ik goed in de spiegels en voor mij gekeken had en mij overtuigd had van het feit dat ik veilig kon wegrijden, de weg was voor mij vrij ben ik langzaam weggereden met de auto en keerde direct naar links. Ik reed weg uit de parkeerhaven en keerde naar links de weg op. Tijdens het keren bleef ik naar links en om mij heen kijken. Plotseling hoorde ik een heel hard schakelend motor geluid links van mij. Ik hoorde hele harde toeren geluiden van een motor links van mij en direct hierna voelde ik links van mij een hele harde klap tegen de auto. Ik schrok hevig. Ik wilde uitstappen en keek om mij heen. Ik zag toen dat ik een aanrijding had gehad met een motorrijder. Ik moet u zeggen dat het mij allemaal te vlug is gegaan. Ik bedoel hiermee de snelheid en het hoge toeren geluid van de motorrijder. Ik heb nooit de kans gehad om hem tijdig te zien. Ik was machteloos. Ik had mij goed overtuigd voor en tijdens het wegrijden of de weg vrij was en ook toen ik begon weg te rijden, maar ik werd in een keer geconfronteerd met een hele snelle motorrijder.
De motorrijder verklaarde:
Ik heb het eerste stukje tot aan het kruispunt gas gegeven. [...] Nadat ik de kruising gepasseerd had gaf ik gas bij. Ik ben van de eerste naar de tweede versnelling gegaan. Echter direct hierna zag ik ook plotseling dat er rechts voor mij een auto vanaf de parkeerplaats de weg op reed. Ik zie dit plotseling gebeuren en ik veronderstelde dat de auto recht door wilde rijden. Dus ik besloot om nog meer gas bij te geven om de auto links voorbij te rijden. Dit deed ik omdat het door mijn hoofd ging dat ik niet meer kon remmen daar er nieuwe banden op zaten. Ik besloot dus zoals gezegd gas bij te geven en de auto links in te halen.
De automobilist had onder deze uitzonderlijke omstandigheden in wezen geen verkeersfout gemaakt.
De rechtbank kan zich voorstellen dat de automobilist machteloos was, zoals hij heeft verklaard, en dat het allemaal zo snel is gegaan dat hij geen tijd heeft gehad om überhaupt (op tijd en adequaat) te reageren. Niet is komen vast te staan dat de automobilist de motorrijder tijdig had kunnen zien of horen.
Kortom: het buitensporige en risicovolle rijgedrag van de motorrijder weegt zwaarder dan de bijzondere verrichting van de automobilist.